Studerende vrouw aan bureau

Een studie, betaalde baan én zelfvertrouwen!

Asuman (22 jaar): “Mijn moeder nam contact op met WIJeindhoven. Onder andere omdat ze zich zorgen maakte over mij. Ik zat niet lekker in mijn vel en het lukte niet om een leuke studie of baan te vinden.” 

Op de bank zit een jonge vrouw. Ze straalt rust uit en oogt zichtbaar op haar gemak. Asuman is 22 jaar. Ze draagt haar lange haren in een staart en heeft een t-shirt aan met het logo van een hardrockband. “Als ik terugkijk op de afgelopen jaren, voel ik veel verdriet. Ik heb een lange strijd gevoerd met studies en banen die zijn misgelopen.” 
 

Er hing een onweerswolk boven mijn hoofd

Toen Asuman een baby was, vertrokken haar ouders naar Nederland om daar te gaan werken. “Ik kwam pas jaren later via gezinshereniging weer bij ze terug.” Het gemis van een goede hechting met haar ouders heeft volgens Asuman altijd een rol gespeeld. “Als puber werd ik depressief. Het leek alsof er een onweerswolk boven mijn hoofd hing en het elke dag regende. Ik voelde me eenzaam, ook al had ik genoeg mensen om me heen.”

“Op een dag besloot ik dat mijn leven twee kanten op kon: Of ik ging eraan onderdoor of ik ging met mezelf aan de slag. Ik koos het laatste en vond steun in het geloof. De Islam leerde me om dankbaar te zijn voor wat ik wel heb. Ik ging op onderzoek uit, heb me verdiept in alle facetten van het geloof, maakte zelfs een bedevaart reis naar Iran. Zo leerde ik mijn eigen keuzes maken, keuzes die bij mij passen.”

 

Mijn studie mislukte, ik kon geen werk vinden en had schulden 

Dan betrekt haar gezicht: “Toch ging het op het gebied van studie en werk iedere keer weer mis. Ik studeerde economie, maar dat was niks voor mij. Toen startte ik met een sociale studie en dat liep helemaal de mist in. Ik kon geen werk vinden, had schulden en voelde dat ik faalde ten opzichte van mijn ouders. Zij gaven me de tijd om tot rust te komen, maar ik wist ook dat ik ‘iets’ moest doen. Ik koos om te gaan werken in een kledingwinkel.” 

Ik dacht dat ik niet meer waard was, tot ik Wilma ontmoette

“Dat was blijkbaar het beste dat ik kon halen”, zegt Asuman. “Ik legde me erbij neer. Dit was het voor de rest van mijn leven. Ik voelde me zo energieloos.” Maar na een aantal maanden gebeurde er ineens heel veel tegelijk. Asuman stuitte op een studie die bij haar paste en haar moeder kwam in contact met Wilma, generalist bij WIJeindhoven. “Omdat mijn moeder de Nederlandse taal goed verstaat, maar moeizaam spreekt, ging ik een paar keer mee naar de afspraak met WIJeindhoven.”

Asuman lacht: “En zo leerde ik Wilma kennen. Zij is nog koppiger dan ik! Wilma stelde voor om samen te zoeken naar een baan naast mijn studie. Ze leerde me langzaam dat ik wél meer waard ben. Dat gaf me weer zelfvertrouwen. We hebben rollenspellen geoefend en samen veel sollicitaties ingevuld. En toen vond ik een baan waarmee ik twee keer zoveel verdiende als bij de kledingwinkel. Ik kon het niet geloven!”

Het is me gelukt!

Toch kreeg Asuman weer een tegenslag: “Het ging super, maar het bedrijf verhuisde naar het buitenland. Dus moest ik opnieuw op zoek. Nu hield ik in mijn achterhoofd dat ik meer waard ben. Ik stopte niet met zoeken totdat ik de perfecte baan gevonden had. En het is me gelukt! Ik heb inmiddels een jaarcontract gekregen en het bedrijf betaalt zelfs mijn studiekosten voor volgend jaar.” Haar ogen stralen: “Ik vind het prachtig en kan niet omschrijven hoe blij ik ben.”

Nu zie ik succes in plaats van verdriet

“Als Wilma die dag niet had gezegd dat ik meer waard was… Ik ben haar zo dankbaar. Nooit eerder had ik een mentor die echt naar me keek. Nu zie ik succes in plaats van verdriet. Ik heb een groot deel van mijn schulden afgelost en er is ruimte om leuke dingen te doen. Ik kijk vooruit en wil me blijven ontwikkelen, groeien en leren. Want ik ben nog lang niet klaar.” 

 

De echte naam van Asuman is bekend  bij WIJeindhoven.