Marianne heeft het weer voor elkaar

Weer of geen weer, Marianne brengt drie keer per week haar kleinzoon Jay naar school. Daarnaast doet ze bar- en schoonmaakwerk bij wijkcentrum Heidedonk. Met haar scootmobiel rijdt ze overal naartoe. Haar leven heeft ze weer behoorlijk voor elkaar. En ze is er blij mee, want Marianne is van ver gekomen. Letterlijk en figuurlijk.

Het contact met haar twee zoons was jarenlang verstoord. Marianne is afkomstig uit Scheveningen en woonde lange tijd met haar man Frits in Zeeland. Toen hij in 2010 overleed, bleef ze alleen achter met haar verdriet. Hulp wilde ze van niemand aannemen en langzaam aan vereenzaamde ze. Het ging niet goed en op enig moment woog Marianne 160 kilo.

“De eenzaamheid was ondraaglijk en ook financieel werd het een steeds grotere chaos.”

Toen het echt niet meer ging, kwam Marianne naar Eindhoven om geopereerd te worden. Er volgende diverse operaties en ze woonde enige tijd bij haar zoon. Financieel heeft Marianne het nooit echt ruim gehad, maar door alles wat er gebeurde, stapelden de rekeningen flink op. Zo erg zelfs dat opeens de politie, het waterbedrijf en de woningcoöperatie op de stoep stonden. Ze kwamen het water afsluiten.

Alles kwam toen in een stroomversnelling. Marianne vond WIJeindhoven via een flyer in de Jumbo. Ze belde en er kwam snel hulp. Van Stichting Thomas Villanova en van WIJeindhoven. Het financiële stuk werd opgelost door met een bewindvoerder te gaan werken. Dat gaf veel rust. Door pijn, reuma en fibromyalgie kan er soms chaos ontstaan in Mariannes hoofd. En dan vergeet ze zomaar allerlei dingen. Met wat hulp voorkomt Marianne nu veel problemen.

 

“Eigenlijk durfde ik niet om hulp te vragen. Dat heb ik pas de laatste maanden geleerd, maar had ik veel eerder moeten doen.”

Via WIJeindhoven is Marianne vrijwilligerswerk gaan doen bij wijkcentrum Heidedonk. Daar leerde ze allerlei mensen kennen. Tijdens het inloopspreekuur in het wijkcentrum komt ze nog steeds de mensen van WIJeindhoven tegen. Maar nu als vrijwilliger, dat is toch anders. Na alles wat er gebeurd is, heeft Marianne haar leven weer aardig op de rit. Het contact met haar zoon is hersteld en ze geniet zo veel mogelijk van haar kleinzoon Jay.

“Door mijn vrijwilligerswerk heb ik veel nieuwe mensen leren kennen. Dat is fijn, want mijn wereldje was best klein geworden.”